Το Κουκλόσπιτο του Τρόμου(2018)

(Insident in the Ghostlad)  Πρώτη προβολή: 10-05-2018

Ένα πολύ δυνατό θρίλερ που καταφέρνει να είναι και πολύ διασκεδαστικό και πρωτότυπο!Η ταινία μπαίνει κατευθείαν στο νόημα και σε βάζει στο νοσηρό κλίμα της δίνοντας σου μόνο μικρές στιγμές ανάσας!

Οι σημαντικές συνδέσεις που επιχειρεί ο Πασκάλ Λοζιέ γίνονται με την ψευδαίσθηση ρεαλισμού σε ένα σύμπαν γεμάτο διόδια, πύλες που ανοίγουν με κόστος, αίμα, οδύνη και επώδυνη εμπλοκή.

Ατμοσφαιρικό θρίλερ τρόμου που παίζει επιτυχημένα με το φαίνεσθαι και το είναι της κινηματογραφικής αφήγησης.

Ο Λοζιέ στήνει ένα φιλμ όσο πρέπει αλλόκοτο κι όσο πρέπει συνεπές, τόσο στο σενάριό του όσο και στις φετιχιστικές εμμονές του.

Ο Λοζιέ ξέρει να χρησιμοποιεί έξυπνα τις ανατροπές, να εκπλήσσει το θεατή και να ανακατεύει τη φαντασία με την πραγματικότητα για να δημιουργήσει μια όσο το δυνατό καλύτερη ατμόσφαιρα τρόμου.

Νέα (χαμηλά) επίπεδα τρόμου από τον σκηνοθέτη του «Martyrs», Πασκάλ Λοζιέ.

Ξεκινάει εντυπωσιακά – ένα από τα πιο δυνατά εισαγωγικά κομμάτια που έχουμε δει στο σινεμά τρόμου τα τελευταία χρόνια- κρατά την αγωνία ψηλά και τα μυστικά της πλοκής καλά κρυμμένα αλλά από τη μέση και μετά ξεμένει από ιδέες, για να παραδοθεί σε συμβατικές και δοκιμασμένες λύσεις.

Το -έτσι κι αλλιώς φτωχό- σενάριο ξεμένει από ιδέες με αποτέλεσμα να παραδίνεται σε τρομο-κλισέ και συμβατικές εξελίξεις που κουράζουν, ενώ προσπαθώντας να θολώσει τα νερά, τσοντάρει λίγο από Λάβκραφτ, λίγο από Anabelle, λίγο από φαντάσματα, λίγο από "Λάμψη" (o αφιλότιμος), με αποτέλεσμα να καταλήξει σε μια σαλάτα ιδεών και τεχνικών που δεν πείθει.

Δεν χωρεί αμφιβολία ότι ο κινηματογραφικός τρόμος περνά περίοδο κρίσης και ταινίες όπως «To κουκλόσπιτο του τρόμου» αποτελούν λαμπρό παράδειγμα...

Οι diehard genre-άδες καλά θα κάνουν να μην το χάσουν, αλλά μπορεί να τα χάσουν με τα ευδιάκριτα κρούσματα απρόθετης «κουλαμάρας». Θα το δεις και θα πάθεις ατύχημα, αν δεν είσαι του σκέτου τερορισμού αλλά παιδεύεις και λίγο πιο εγκεφαλικά το σοκ και δέος σου. Οι μισογύνηδες δεν θα αντέξουν τα μυξοκλάματα, οι φεμινίστριες πολύ δύσκολα θα αναγνώσουν ό,τι θα ήθελαν και θα τα βάλουν με τον Λοζιέ, οι λιπόψυχοι όπου φύγει φύγει.