Μια Αληθινή Ιστορία(2017)

(D`Apres une Histoire Vraie)  Πρώτη προβολή: 24-05-2018

Μια ταινία που θυμίζει τον παλιό Πολάνσκι, αναμφισβήτητα καλύτερο από τις πρόσφατες, όχι τόσο συναρπαστικές, ταινίες του («Ο θεός της σφαγής», «Αόρατος συγγραφέας»).

Το γεγονός είναι ότι η ταινία, παρότι δεν είναι από τις καλύτερες του δημιουργού της, παρότι φέρει ιδέες από προηγούμενες δημιουργίες του - κυρίως από την «Αποστροφή» και τον «Ένοικο» -, παρότι σου δίνει την αίσθηση του déjà vu, παρ' όλα αυτά, σε κρατά σε αναμμένα κάρβουνα.

Το ομοερωτικό στοιχείο ανάμεσα στην ξέψυχη εγκατάλειψη της Εμανιέλ Σενιέ και στη σαρωτική αβάντα της Έβα Γκριν υποβόσκει, αλλά το πραγματικό ενδιαφέρον βρίσκεται στην απόχρωση της σχέσης τους.

Η «Αποστροφή» συναντά τον «Αόρατο Συγγραφέα» σε ένα προσποιητά ανατρεπτικό, ελάχιστα πειστικό ψυχολογικό θρίλερ.

Το ψυχολογικό θρίλερ του Ρομάν Πολάνσκι δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες και χάνεται σε κενά πλοκής και βαθιά βλέμματα.

Αντί του μυστηρίου και του σασπένς που υπόσχεται η ιστορία έχουμε την άγαρμπη περιγραφή μιας ελάχιστα πειστικής πραγματικότητας που έχει ως συστατικά της το καλλιτεχνικό μπλοκάρισμα, την αρρωστημένη σχέση συγγραφέα-θαυμαστή (κάποιες στιγμές η ταινία φέρνει στο νου το «Misery» αλλά η πειραγμένη ερμηνεία της Εύα Γκριν απέχει πολύ από την αποτελεσματικότητα της Κάθι Μπέιτς) και ένα ιδιότυπο ερωτισμό που όχι μόνο δεν κορυφώνεται ποτέ αλλά δεν καταλήγει και πουθενά.

Ο Πολάνσκι δεν χρειάζεται καν να μιμηθεί το «Νέα γυναίκα, μόνη, ψάχνει», μια κι έχει κάνει ο ίδιος την αντίστοιχη και τόσο καλύτερη ταινία, με τον «Συγγραφέα φάντασμα». Μόνο που εδώ κρατά την επίφαση του σασπένς, ξεχνώντας να χτίσει χαρακτήρες, ή έστω μια ελαφριά αληθοφάνεια που θα κρατήσει ζωντανό το ενδιαφέρον, καταλήγοντας μ' ένα κενό θρίλερ... «α λα Πολάνσκι».

Δύο (;) γυναίκες φτάνουν στα άκρα σε ένα ψυχολογικό θρίλερ που δεν πηγαίνει πουθενά και που έχουμε ξαναδεί (καλύτερο) κι από τον ίδιο τον Ρομάν Πολάνσκι.

Άοσμο ψυχολογικό θρίλερ που στο νεότερο κοινό δεν θα πει απολύτως τίποτα, στο δε ενήλικο θα θυμίσει μέρος του έργου του σκηνοθέτη του, χωρίς όμως να μπορέσει να μεταδώσει έντονα συναισθήματα από το φιλμικό του παρελθόν.

Τo «Based on a True Story» είναι ένα άτονο ψυχολογικό θρίλερ, από έναν Πολάνσκι που ανακυκλώνεται.