Solo: A Star Wars Story(2018)

Πρώτη προβολή: 24-05-2018

Ευπρόσδεκτη προσθήκη στο σύμπαν του «Star Wars» μετά το περσινό, μέτριο «Rogue One».Πιο «ρεαλιστικό» με έναν τρόπο, το «Solo» αναπτύσσει την ιστορία του Χαν Σόλο, με τον Όλντεν Έρενραϊχ να ξεπροβάλλει άξιος (και επαρκώς τσαχπίνης) συνεχιστής της κληρονομιάς του Χάρισον Φορντ.

Είναι, με άλλα λόγια, μια περιπέτεια φαντασίας που και στέκεται από μόνη της και απευθύνεται στα εκατομμύρια πιστών φαν αυτής της κινηματογραφικής σειράς. Στην οποία προστίθενται αξιόλογοι ηθοποιοί, όπως ο Γούντι Χάρελσον, η Τάντι Νιούτον και ο Πολ Μπέτανι.

Σε κάποιες σκηνές το διαγαλαξιακό παραμύθι μοιάζει να χάνει κάπως τον προσανατολισμό του αλλά ευτυχώς βρίσκει τον δρόμο του με όχημα το περίφημο Millenium Falcon και οδηγό μία από τις πιο κλασικές φιλίες στην ιστορία του σινεμά. Είναι η ιερή στιγμή που ο απρόβλεπτος Τσουμπάκα παίρνει τη θέση του στο πιλοτήριο του εμβληματικού σκάφους δίπλα στον Χαν Σόλο...

Το κύριο μέλημα της ταινίας δεν είναι να ξεδιψάσει τους comic geeks με τεχνο-υποσημειώσεις και παιχνιδο-λεπτομέρειες αλλά να χτίσει σωστά τον χαρακτήρα του πρωταγωνιστή και ο Χάουαρντ, ως φιλοξενούμενος γενικώς στον γαλαξία της υπερπεριπέτειας, αναλαμβάνει ακριβώς αυτό.

Ξεχνώντας το ασύγκριτο σεξ απίλ του Χάρισον Φορντ του 1970, ο Ολντεν Ερενραϊκ ανταποκρίνεται οριακά στην πρόκληση και η ταινία κυλά με χιούμορ και σεβασμό στην ιστορία της, χωρίς να πετυχαίνει τον συναρπαστικό συνδυασμό έντασης και fandom ενός «Star Wars: The Force Awakens», που παραμένει το καλύτερο από τη νέα σοδιά «αποστολών» σ' ένα γαλαξία πολύ, πολύ μακριά.

Spin off που σέβεται τις ρίζες και το μύθο που φέρει, αλλά ξεχνά τον Χαν Σόλο που αγαπήσαμε.

Είναι αρνητικό το να φτιάχνεται ένα φιλμ, ακόμη και τόσο υψηλού κόστους, στοχευμένα και μόνο, να αφορά μια μερίδα σινεφίλ που ζουν και αναπνέουν στους ρυθμούς που ορίζει ο Γιόντα? Όχι βέβαια. Το αντίθετο θα έλεγα, από την στιγμή που περνούν περίφημα στο άκουσμα και μόνο της πασίγνωστης μελωδίας του Williams. Είπαμε όμως το Star Wars για μεγάλο ποσοστό υπήρξε κάτι το ξεχωριστό, που σε καμία περίπτωση το Solo δεν ανταποκρίνεται...

Το εμπορικά μαγικό άγγιγμα της Disney συναντά την εφηβικής κοπής φαντασία του Τζορτζ Λούκας σε ένα απλοϊκά απολαυστικό spin off του «Star Wars» franchise, μια ποπκόρν περιπέτεια που προσθέτει ελάχιστα στη μυθολογία και στους χαρακτήρες του.

Ένας απολύτως πετυχημένος Όλντεν Έρενραϊχ στον πρωταγωνιστικό ρόλο και ένα προσεγμένο θέαμα χωρίς εκπλήξεις, αλλά και χωρίς απογοητεύσεις, είναι τα μεγάλα στοιχήματα που κερδίζει η πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του νεαρού Χαν Σόλο στη μεγάλη οθόνη.

Έξω από το πλαίσιο της saga, το «Solo» είναι μια εντελώς τυπική σε αφήγηση και περιεχόμενο ταινία φαντασίας που, χωρίς να αποτελεί μια κακή ή προχειροφτιαγμένη δουλειά, δεν διαθέτει κάτι το αξιομνημόνευτο ώστε να σε «υποχρεώσει» να την παρακολουθήσεις στο σινεμά.