Στο Βαθύ Γαλάζιο(2017)

(Submergence)  Πρώτη προβολή: 07-06-2018

Εικόνες κάτω από το νερό, σκηνές μαρτυρίου και βασανιστηρίων, επιστημονικές αναλύσεις. Ωραία όλα αυτά, τα χαζεύεις μια χαρά, αν και το βαθύτερο νόημά τους μάλλον μου διέφυγε - αν υπήρχε κιόλας. Πολλά γίνονται δίχως λόγο, λίγα δραστηριοποιούν την περιέργεια, το συναίσθημα της αμηχανίας είναι εδώ κυρίαρχο. Στον σκηνοθέτη, στους ηθοποιούς, στον θεατή.

Αλίσια Βικάντερ και Τζέιμς ΜακΑβόι πρωταγωνιστούν στο βραδύκαυστο ρομάντζο του Βιμ Βέντερς που μοιάζει να βυθίζεται αργά και σταθερά σε έναν ωκεανό από ασύνδετες ιδέες και κραυγαλέα γλυκανάλατους συμβολισμούς.

Μπορεί το σενάριο του Ντίγκναμ (βασισμένο στο βιβλίο του Τζ. Μ. Λέντγκαρντ, δημοσιογράφου του Economist) να έχει αδυναμίες, το δίδυμο όμως Βικάντερ-ΜάκΑβοϊ καταφέρνει με τις ερμηνείες του να το ξεπεράσει. Προσφέροντάς μας μια «Καταβύθιση» (Submergence) όχι μόνο στη θάλασσα αλλά και στον έρωτα και στις ανθρώπινες σχέσεις γενικότερα.

Η απουσία είναι εντονότερη στην ατζέντα του Γερμανού σκηνοθέτη, αλλά ο τρόπος που επιλέγει να παραλληλίσει τη δράση κουράζει και αποπροσανατολίζει με τη στοχαστικότητα και την επίμονη συμβολική αναφορά στο υδάτινο στοιχείο.

Ο Βιμ Βέντερς φιλοσοφεί ανιαρά, χλιαρά και κοινότοπα, προσπαθώντας να εκβιάσει αλληγορίες και πολιτικές αναφορές από ένα εντελώς ανούσιο ρομαντικό δράμα.

Πολύ μεγάλα, τεράστια, βαρύγδουπα λόγια με ανύπαρκτο αντίκτυπο ή βάθος, σε ένα ακατανόητο μακροβούτι που κρατά βασανιστικά πολύ.

Βασισμένος στο μυθιστόρημα του Τζ.Μ. Λέντγκαρντ, ο Βιμ Βέντερς κάνει μία από τις πιο βαρυσήμαντες κι ανόητες ταινίες του, όπου κανείς διάλογος δεν είναι φυσικός κι όλα διατυπώνονται με στόμφο και υπεροψία, από τις πολιτικές αναφορές στη σημερινή Ευρώπη ώς την εύκολη κριτική του ισλαμικού φονταμενταλισμού και τις επιστημονικές αναλύσεις σε voice over.

Μάστορα, γιατί δεν εμμένεις στα ωραιότατα ντοκιμαντέρ σου, αφού δεν την παλεύεις πλέον με τη μυθοπλασία;

Άνιση και αμήχανη απόπειρα εκ μέρους Βέντερες να συνδεθεί το ερωτικό στοιχείο, με την υπαρξιακή οδύσσεια, την κατασκοπία (οι σομαλοί τζιχαντιστές θεωρούν πράκτορα τον ήρωα) και τον φονταμενταλισμό.

Αν δεν σου αποκάλυπταν το όνομα του σκηνοθέτη, δεν υπήρχε περίπτωση να μαντέψεις πως τούτο εδώ το φιλμ αποτελεί δημιούργημα του Βιμ Βέντερς! Ολοκληρωτικά άνευρο και διόλου πιστό στις – έστω σκόρπιες – υποσχέσεις του για ένα οπτικά ενδιαφέρον τέλος, το «Στο Βαθύ Γαλάζιο» σε οδηγεί να εγκαταλείψεις τις προσδοκίες σου από νωρίς, με το σενάριο να μην αφήνει κανένα περιθώριο αμφισβήτησης της μετριοπαθούς του προσαρμογής.