Jurassic World: Το Βασίλειο Έπεσε(2018)

(Jurassic World: Fallen Kingdom)  Πρώτη προβολή: 07-06-2018

Το καινούργιο Jurassic World δεν είναι η καλύτερη προσθήκη του franchise γιατί απλά δεν έχει κάτι δικό της, φαίνονται όλα δανεισμένα και υπαγορευμένα. Όμως παρ' όλα αυτά, παραμένει ένα διασκεδαστικό ποπ-κορν blockbuster που θα κάνει καλή, εφήμερη παρέα στους φίλους της δράσης και της περιπέτειας.

Ο Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα («TheImpossible», «7 λεπτά μετά τα μεσάνυχτα»), που παίρνει τη σκηνοθετική σκυτάλη από τον Κόλιν Τρέβοροου, αποδεικνύεται μάγκας στο να μπολιάσει στον ψηφιακό καταιγισμό του πρώτου μέρους μια ευρηματική –γεμάτη σινεφίλ αναφορές, αφού όλη η τελική σεκάνς είναι γυρισμένη σε έναν παλιό πύργο σαν εκείνους των Hammerstudios– συνέχεια, που λαμβάνει χαρακτήρα μεταφοράς γύρω από το ένστικτο της επιβίωσης, την ανθρώπινη απληστία και τη γενετική μηχανική που υπηρετεί τα πιο σκοτεινά οράματα της επιστήμης.

Οι δεινόσαυροι ζωντανεύουν ψηφιακά με εκπληκτικό κι απόλυτα πειστικό τρόπο, οι καταδιώξεις είναι αγωνιώδεις, το σενάριο φροντίζει να εμπλουτίσει τα δεδομένα της ιστορίας με νέους δευτεραγωνιστές και μια ποικιλία από τοποθεσίες -ελάχιστο μέρος της ταινίας εκτυλίσσεται στο νησί- και κυρίως το χιούμορ και η χημεία μεταξύ του πρωταγωνιστικού ζευγαριού δίνει στη φανταστική περιπέτεια το αλατοπίπερο που χρειάζεται.

Ο Χουάν Αντόνιο Μπαγιόνα («The Impossible», «7 Λεπτά μετά τα Μεσάνυχτα») συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε ο Κόλιν Τρέβοροου, σε ένα χορταστικό blockbuster που μοιράζεται με αξιοθαύμαστη αίσθηση δικαιοσύνης ανάμεσα στο entertainment και το καλλιτεχνικό όραμα.

Μετά το πρώτο εικοσάλεπτο η περιπέτεια είναι ασταμάτητη και το Βασίλειο Έπεσε παραδίδει ευπειθώς ό,τι ακριβώς υπόσχεται, σεβόμενο την παράδοση του Σπίλμπεργκ και του είδους αλλά και τις προσδοκίες του θεατή για χορταστικό έπος.

Ελαφρώς σκοτεινότερη και πιο ενήλικη συνέχεια μιας σινε-μυθολογίας που επαναλαμβάνει την περιπετειώδη συνταγή του πρώτου διδάξαντα Στίβεν Σπίλμπεργκ, τηρώντας με ευλάβεια τους κανόνες του καθαρόαιμου χολιγουντιανού υπερθεάματος.

Μετά την πρώτη, εφιαλτική επίσκεψη στο «Jurassic World», το παλαιοντολογικό franchise επιστρέφει με έναν σκηνοθέτη που έχει το μεράκι να μας ξεναγήσει σε μία «πιο σκοτεινή» βόλτα. Δυστυχώς κάποια πράγματα, όμως, είναι σαν τους δεινόσαυρους. Κλωνοποιημένα.

Κινηματογραφικό escapism σε μεγαλεπήβολες δόσεις, που χορταίνει το βλέμμα, δεν κουράζει, ούτε σταματά να κρατά τον ρυθμό του.

To βασίλειο έπεσε, λέει ο υπότιτλος της ταινίας του Ισπανού Χουάν Αντόνιο Μπαγιονά, όμως απ' ό,τι φαίνεται το βασίλειο των κινηματογραφικών δεινοσαύρων που ιδρύθηκε το 1993 από τον «μάγο» Στίβεν Σπίλμπεργκ δεν πρόκειται ποτέ να πέσει.

Καταναγκαστικό σίκουελ για την αναβίωση του δεινοσαυρό-κοσμου, τίγκα στα κινηματογραφικά απολιθώματα.