Ντάρλινγκ(1965)

(Darling)  Πρώτη προβολή: 28-06-2018

Tούτη εδώ η πλέον κλασική, μοναδικά γραμμένη, εξόχως σκηνοθετημένη και τόσο φινετσάτα πικρόχολη ταινία, μιλάει για όλα εκείνα τα «ντάρλινγκς», τους ανθρώπους που αναζητούν αδιάκοπα την προσοχή, την επικύρωση ή την εξουσία ενώ παράλληλα διακωμωδεί τη σύγχρονη (και αναφέρομαι και στο τότε αλλά και στο τώρα) κουλτούρα του lifestyle.

Βραβευμένη με τρία Όσκαρ, η τελευταία σπουδαία ταινία του free cinema περιγράφει ζωντανά, διεισδυτικά και με πικρή ειρωνεία τον πυρετό του Swinging London.

Σημαντική, ιδιαίτερα για την τότε εποχή, ταινία, που σήμερα φαίνεται κάπως ξεπερασμένη. Παρόλο που η Τζούλι Κρίστι κέρδισε το Όσκαρ ερμηνείας, ο Ντερκ Μπόγκαρντ και ο Λόρενς Χάρβεϊ παραμένουν και σήμερα πολύ καλύτεροί της.

Έξοχο κοινωνικό σχόλιο για μια δυτική κοινωνία που μεταλλάσσεται, με άμεσες ομοιότητες με τις σημερινές περιστάσεις, αλλά και μια σπάνια σκιαγράφηση / σάτιρα της μεταπολεμικής Βρετανίας σε όλες τις αντιφάσεις της. Κάποια σημεία της μπορεί να φανούν παρωχημένα, αλλά αν είστε θαυμαστές του κλασικού σινεμά χαρακτήρων, δεν θα βρείτε πολλά καλύτερα παραδείγματα από αυτό το διαμάντι του βρετανικού κινηματογράφου.

Ένα θαυμάσιο σχόλιο για την κοινωνική υποκρισία, την ομορφιά, τον συμβατικό γάμο, τον ρατσισμό, την οριακά, τότε, νόμιμη ομοφυλοφιλία, ώς... την παγκόσμια πείνα και τα παιδάκια της Μπιάφρας, το «Darling» γοητεύει, πια, ως αξιοπερίεργο, ως μια ανάσα που έρχεται απευθείας από το '60, μια ταινία τότε εξαιρετικά αιχμηρή, τώρα ιστορικό κειμήλιο.

Μυθική ταινία του «Swinging London» που χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου στην Τζούλι Κρίστι.

Άψογο δείγμα «ελεύθερου» βρετανικού κινηματογράφου στα swinging sixties και η ταινία που καθιέρωσε τον σκηνοθέτη της Τζον Σλέσινγκερ (1926 - 2003) σε παγκόσμια κλίμακα έναν χρόνο μετά το «Μπίλι ο ψεύτης».

Σε επανέκδοση, το ξεθωριασμένο σε τολμηρότητα αλλά ακέραιο ως γυναικείο πορτρέτο δράμα που έστεψε την Τζούλι Κρίστι οσκαρούχο σταρ.

Ολόκληρο το ευρωπαϊκό νέο κύμα περνάει σαν αφρός μέσα από το Darling, από τον Βρετανό Τζον Σλέσιντζερ...

H αλήθεια είναι πως η ίδια η ταινία δεν μπορεί να υποστηρίξει τον εαυτό της, αφού αντί για μια σοφιστικέ σάτιρα της άδειας celebrity κουλτούρας, σήμερα μοιάζει με ένα αντιδραστικό λείψανο μιας τάχα μοδάτης εποχής που προωθεί την πουριτανική ατζέντα. Ευτυχώς που το «Darling» έχει την Τζούλι Κρίστι.