Mamma Mia! Here We Go Again(2018)

Πρώτη προβολή: 19-07-2018

Έχεις δει το πρώτο «Mamma Mia!»... πεντακόσιες φορές, δεν βγήκες ποτέ από εκείνο το party και δεν χρειάζεσαι karaoke για να τραγουδάς μαζί με τους πρωταγωνιστές τα επικά σουξέ των ABBA; Έχεις κατασκηνώσει από την πρώτη κιόλας μέρα έξω από ταμείο θερινού σινεμά! Ειλικρινά, είναι το ίδιο καλό! Συμβουλεύω να διαθέτεις και χαρτομάντιλα, γιατί όταν βγαίνει η Μέριλ Στριπ ραγίζουνε τσιμέντα και μωσαϊκά (όπως και στη σκηνή του «Slipping Through My Fingers», το 2008). Ήσουν εκεί (μάλλον με το ζόρι) τότε και ακόμη σφίγγεις τον κώλο σου, μπας και βγει διαμάντι; Συνέχισε να σφίγγεσαι.

H συνέχεια του «Mamma Mia!» είναι ακόμα απολαυστικότερη, έχει και ΑΒΒΑ, έχει και Μέριλ και Σερ και «ελληνικό» καλοκαίρι: αλλά και χιούμορ, ανεμελιά και μεγάλη καρδιά.

Γυρισμένο αυτή την φορά στο νησί Vis της Κροατίας, το MAMMA MIA! Here We Go Again πετυχαίνει σε όλα τους τομείς και αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη που συνδυάζει χιούμορ, συγκίνηση, δράμα, υπέροχη μουσική, χορευτικά ηθελημένα άλλοτε κιτς και άλλοτε εμπνευσμένα, αγαπημένους χαρακτήρες και ηθοποιούς αλλά κυρίως γνήσια κινηματογραφική διασκέδαση και ψυχαγωγία. Τι άλλο να ζητήσεις από την MAMMA MIA?

Το επίτευγμα και σε ετούτη την περίπτωση φυσικά, έχει να κάνει με το γεγονός πως τα πάντα και πάλι, βαδίζουν στους παλμούς των χιτς του κορυφαίου ποπ κουαρτέτου, που εισβάλλουν εμβόλιμα, για να προχωρήσουν την πλοκή στο επόμενο τσάπτερ.

Ένα ηλιόλουστο και δροσερό παραμύθι, το οποίο παρακολουθείς για να χαλαρώσεις, τελεία και παύλα.

Η θάλασσα και τα ωραία τοπία το καθιστούν αν μη τι άλλο καλοκαιρινό, και παρά τα προβληματικά σημεία του υπήρχαν και ωραίες στιγμές τις οποίες θα απολαύσετε ιδανικά σε ένα θερινό.

Δεν είναι άσχημο το φιλμ αφού στους περισσότερους στόχους που έχει βάλει πετυχαίνει να τους ολοκληρώσει με επαγγελματική επάρκεια, το ελληνικό στοιχείο τονίζεται με την εμφάνιση του Πάνου Μουζουράκη ως αποτυχημένος μουσικός ενώ κάποιες πινελιές ιδιαιτερότητας έχουν γούστο (η καταπληκτική εμφάνιση τη Σερ και το «μεξικάνικο» ειδύλλιο της με τον Άντι Γκαρσία που μετρά από το μακρινό 1959) και αποδόμηση κάθε μορφής σοβαροφάνειας!

Το πρόβλημα του «Mamma Mia!» είναι πως παρά την καλοκαιρινή του ευφορία, χάνεται ξανά σε μία ανέμπνευστη μουσικοχορευτική αναπαράσταση των τραγουδιών των ABBA.

Το «Mamma Mia, here we go again» σίγουρα ανακυκλώνει πρόσωπα και ήχους από το πρωτότυπο, βαδίζοντας σε προβλέψιμα αστροστρωμένο μονοπάτι, αλλά είναι καλύτερα δεμένο και τα έχει όλα.

Η δαλιανίδειος συνταγή «λίγο κρασί, λίγη θάλασσα και οι ABBA» επανεκτελείται με το ίδιο greek kefi κι ακόμα πιο κιτσάτη απενοχοποίηση.