Κάθαρση: Η Αρχή(2018)

(The First Purge)  Πρώτη προβολή: 26-07-2018

Στη δεύτερη αυτή ταινία του, ο Τζέραρντ ΜακΜάρεϊ (Burning Sands), αντίθετα με τις τρεις προηγούμενες ταινίες, καταφέρνει να φτιάξει μια συγκλονιστική, εφιαλτική αλληγορία...

Πρίκουελ ενός πολιτικοποιημένου τρομο-franchise, το οποίο έχει ένταση, σασπένς, αλλά και έντονο διδακτισμό, προσπαθώντας να αφυπνίσει την αφροαμερικανική κοινότητα.

Χωρίς να πρωτοτυπεί, παρακολουθείται άνετα αν και η ηθικολογία του σεναρίου (μαζί με το Κακό αναδύεται και η αντίθετη δύναμη, το Καλό) με την προβλέψιμη εξέλιξη της δράσης βάζουν σαφή όρια στην αξία του φιλμ.

Παρ' όλες τις καλές προθέσεις Η Αρχή δεν είναι τόσο καθηλωτική. Κλέβοντας από την μαγεία των προκατόχων της μπορεί να κερδίσει κάποιους θεατές σίγουρα όμως δεν θα εντυπωσιάσει με το συνολικό αποτέλεσμα. Παραμένει ο φτωχός απόγονος μιας σειράς ταινιών απ' τις οποίες αρχίζει να ξεφτίζει η χρυσόσκονη.

Το «The First Purge» σχολιάζει με ωμότητα την σύγχρονη Αμερική του Τραμπ, χωρίς όμως το χιούμορ και την πρωτοτυπία του «Get Out». Μένει πιο πιστό τόσο στους κανόνες του θρίλερ, όσο και στο franchise Για κάποιους μπορεί να φανεί σχεδόν νιχιλιστική, για άλλους αφοπλιστικά ειλικρινής.

Ενώ περιπτώσεις σαν την «Απόδραση από τη Νέα Υόρκη» πέτυχαν μια ικανή ισορροπία ανάμεσα στη δράση και την πολιτική αλληγορία, η νέα «Κάθαρση» σπεύδει χωρίς φρένα στην κατηφόρα του θεάματος, αρκούμενο απλώς στο να ξύσει την επιφάνεια που αμέλησαν να αγγίξουν τα προηγούμενα κεφάλαια της σειράς.

Ούτε σάτιρα, ούτε b-movie, το πιο απροκάλυπτα exploitation κομμάτι μιας σειράς ταινιών που ελπίζουμε τώρα που έφτασε στην αρχή να τελειώνει σιγά σιγά...

Αυτό που καταφέρνει είναι να παρουσιάσει μια σειρά από μονοδιάστατους χαρακτήρες, μια εντελώς αφελή ψυχολόγο με το πρόσωπο της Μαρίζα Τομέι, που είναι εντελώς εκτός κλίματος, τον προφανή «κακό» πολιτικό που αγωνίζεται για την επικράτηση της διαβολικής ιδέας του και αρκετούς Αφροαμερικανούς από μικρές φτωχογειτονιές που τραβούν τα πάνδεινα πριν μας υπενθυμίσουν άτσαλα ότι η ανθρωπιά στο τέλος θριαμβεύει.

...ένα ακόμη trash movie που για να «απενοχοποιηθεί» φορά την πλερέζα ενός πολιτικού σχολιασμού της φακής.

Με μια κάποια κορύφωση που αγωνίζεται να δικαιολογήσει την ύπαρξη αυτού του prequel, το «Κάθαρση: Η Αρχή» απέχει αρκετά από τα υπόλοιπα μέρη του franchise, αφήνοντας τις εκτελέσεις της «Κάθαρσης» σχεδόν σε... δεύτερη μοίρα (!), με το πολιτικό και κοινωνικό σχόλιο να χάνει την υπόστασή του, πόσω μάλλον και το (ενίοτε) αναρχικό του χιούμορ. Δυστυχώς, όχι μια... καλή «Αρχή». Στο πλαίσιο μιας περιπέτειας καταδίωξης, στέκει σαν μια απλή B-μουβιά δίχως όραμα, με πτωχές καρπεντερικές αναφορές (ή «κλοπές»...).