Meg: Ο Κυρίαρχος του Βυθού(2018)

(The Meg)  Πρώτη προβολή: 23-08-2018

Το «The Meg» αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη μιας και είχαμε καιρό να δούμε κάτι παρόμοιο στη μεγάλη οθόνη. Υπερβάλει μέχρι εκεί που πρέπει και διασκεδάζει όσο περισσότερο μπορεί.

Προϊστορικός καρχαρίας ασύλληπτων διαστάσεων «απελευθερώνεται» και απειλεί ωκεανοεπιστήμονες και απλούς κινέζους λουόμενους, αλλά ευτυχώς έρχεται ο Στέιθαμ και σώζει την κατάσταση –και ως ένα βαθμό, την ταινία...

Ακομπλεξάριστο b-movie που προσφέρει ακριβώς ό,τι υπόσχεται, δηλαδή μπόλικη διασκέδαση και ακατάπαυστη δράση, χωρίς όμως να αποφεύγει τα κλισέ του είδους και την παντελή έλλειψη πρωτοτυπίας.

Καλογυρισμένη, γρήγορη, παιδικής αντίληψης αλλά και εν τέλει χορταστική θαλάσσια περιπέτεια που προσφέρει αυτό ακριβώς που υπόσχεται ακόμη και από το τρέιλέρ της.

Περισσότερο ενδιαφέρουσα για ανάλυση της αστοχίας έμπνευσης και δημιουργικότητας στα χολιγουντιανά studios τη σήμερον ημέρα, παρά μια βουτηγμένη στην υπερβολή περιπέτεια καταστροφής στην παράδοση του είδους, η οποία θα μπορούσε να σκορπίσει ρίγη τρόμου και... χαράς γαλαρίας στα multiplex. Κάπου καταντά να προδίδει και το international κοινό με επιδεικτικό τρόπο! Αλλά προσφέρει ένα ανέμελο δίωρο που δεν περνά βασανιστικά, αν γνωρίζεις τους κώδικες του genre.

Αν και δείχνει ώρες-ώρες ευνουχισμένο λόγω ίσως κινέζικου δάκτυλου, το νέο φιλμ του Τζέισον Στέιθαμ έχει αρκετή καυλάντα χωρίς πάντως τις πολλές κυνικές ατάκες που ο τρελός καράφλας συνηθίζει να αμολάει...

Το Meg χορταίνει από θέαμα και σίγουρα είναι καλύτερο από το παιδαριώδες Sharknado και το εξίσου εξωφρενικό, σε ρεαλιστικούς όρους, Σε Ρηχά Νερά.

Αν και αγαπάμε τις ταινίες με τους καρχαρίες όπως το The Shallows, το cult Deep Blue Sea, το Open Water, ακόμα και τα τραγικά αλλά αγαπημένα Sharknado, το The Meg αποτελεί μια χαμένη ευκαιρία για έναν προϊστορικό καρχαρία να προκαλέσει θόρυβο ως blockbuster. Οι αναφορές της ταινίας στον πρώτο διδάξαντα και στα Jaws μας υπενθυμίζουν απλά την μεγάλη διαφορά. Κρίμα!

Ούτε «Sharknado», ούτε «Jaws», το meg-αθήριο του καλοκαιριού δεν είναι τόσο fun, τόσο b-movie, τόσο Τζέισον Στέιθαμ όσο περιμένατε...

Το φιλμ δεν είναι αρκετά ανόητο για να είναι τουλάχιστον ένοχα διασκεδαστικό, είναι επίσης ελάχιστα έως καθόλου τρομακτικό, ενώ διαθέτει χιούμορ και χαρακτηρολογία περασμένων δεκαετιών και μέτρια οπτικά εφέ. Κακή ψαριά.