Searching(2018)

Πρώτη προβολή: 27-09-2018

Με "πυρήνα" και θεμέλιο το μεστό του σενάριο και με μια αύρα ανανέωσης ενός κουρασμένου φιλμικού είδους, το "Searching" φιλοδοξεί να αποτελέσει το θρίλερ της χρονιάς και το πρότυπο μιας νέας προσέγγισης και αντίληψης στο σασπένς, την αγωνία και το κινηματογραφικό μυστήριο.

Το μυαλό πηγαίνει στο χειρότερο όσο η ένταση κλιμακώνεται, αλλά απουσιάζει η σκοτεινότητα, το δραματικό βάρος που κατά κανόνα κυριαρχεί σε ταινίες του είδους. Το στοίχημα είναι όμως, κερδισμένο, εφόσον η αγωνία προκύπτει από το φράγμα της οθόνης, απ' όσα δεν βλέπουμε.

Μοντέρνο στο περιτύλιγμα αλλά παλιομοδίτικο στον πυρήνα του, το «Searching» προσφέρει αγωνία με μοναδικό σκηνικό την οθόνη ενός υπολογιστή και καταναλώνεται εύκολα σαν μια απολαυστική τσιχλόφουσκα.

Το τεχνικό επίτευγμα του ινδικής καταγωγής Αμερικανού πρώην διαφημιστή για λογαριασμό της Google (γλυκιά η μυθοπλαστική εκδίκηση) σε αυτό το δράμα που θίγει την ακούσια παραμέληση των παιδιών από τους γονείς στην ψηφιακή εποχή και φλερτάρει με την παράνοια ενός καθαρόαιμου αστυνομικού pageturner θολώνει την καλή του εικόνα με ένα παρατραβηγμένο, σχεδόν καταχρηστικό φινάλε, αλλά τουλάχιστον μέχρι το τελευταίο εικοσάλεπτο η αγωνία συναγωνίζεται την απόλαυση.

Μοντέρνο techno-thriller, με φρεσκάδα και απλότητα δοσμένο, από έναν άγνωστο σκηνοθέτη, ο οποίος πήρε μια συνηθισμένη κινηματογραφική συνθήκη (η εξαφάνιση ή μήπως απαγωγή (;) μιας έφηβης) και την μετουσιώνει σε μια πολυεπίπεδη ταινία με πληθώρα αναφορών.

Ρηξικέλευθο: η εξαφάνιση μιας 16χρονης και η προσπάθεια του χήρου πατέρα της να την εντοπίσει, δοσμένες αποκλειστικά μέσα από εφαρμογές/ συνομιλίες/ σερφάρισμα στον υπολογιστή, ή γενικότερα μέσα από οθόνες.

Η στιλιστικά καινοτόμα πρώτη κινηματογραφική απόπειρα του μέχρι πρότινος προγραμματιστή και σκηνοθέτη διαφημίσεων της Google Ανίς Σαγκάντι, χρησιμοποιεί ένα έξυπνο και επίκαιρο αφηγηματικό εξάρτημα για να ξετυλίξει το κουβάρι ενός κατά τα άλλα κοινότοπου, τηλεοπτικού θρίλερ εξαφάνισης.

Πρωτότυπο στην αφήγησή του θρίλερ (παρακολουθούμε τα πάντα μέσα από ηλεκτρονικές οθόνες), το οποίο κερδίζει άμεσα τις εντυπώσεις, προδίδοντάς τις με μια συμβατική, αφόρητα κλισέ εξέλιξη.

Παρότι όλα αυτά τα εργαλεία ενδεχομένως να είναι καλά όταν τα χρησιμοποιείς μόνος, γίνονται απλώς βαρετά όταν τα βλέπεις να συνθέτουν εικόνες για να στηρίξουν μια ολόκληρη κινηματογραφική ιστορία.

Εάν έχεις δει το «Unfriended»... στην οθόνη του υπολογιστή σου (δεν διανεμήθηκε κινηματογραφικά στη χώρα μας, ίσως έτσι να σώθηκε και η ζωή ενός υπεύθυνου υποτιτλισμού...), μείνε με εκείνη την καλή γεύση. Εδώ το ίδιο ύφος αφήγησης ανακυκλώνεται, με μια ιστορία που αποθεώνει την έκφραση «ό,τι να 'ναι» και τίποτε παραπάνω. Σε περίπτωση που σου συμβεί «κατά λάθος» σε multiplex, «παίξε» με το κινητό σου και την οθόνη του σινεμά για προοπτική. Αυτοσχέδιο «3D»!