Τυφλό Σημείο(2018)

(Blindspotting)  Πρώτη προβολή: 25-10-2018

Είναι σκληρή, ευαίσθητη, ξεκαρδιστική, ρεαλιστική, άψογη τεχνικά και προσφέρει μπόλικο food for thought.

Μια ταινία που, παρότι δε βρίσκει ακριβώς ποτέ την ισορροπία ανάμεσα στο ρεαλιστικό και το ποιητικό, παραδίδει πολύ έντονα συναισθήματα.

Ο ρατσισμός και η αστυνομική βία είναι στο επίκεντρο αυτής της ταινίας η δράση της οποίας εκτυλίσσεται στο Όουκλαντ της Καλιφόρνιας. Η ταινία έχει δράση και σασπένς αλλά έχει και χιούμορ.

Αναπάντεχα σίγουρο και γεμάτο αυτοπεποίθηση για πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ ενός σκηνοθέτη, το Blindspotting καταφέρνει να φτάσει μέχρι την ουσία των προβληματισμών του και να μη μείνει στο καλαίσθητο μοντάζ και τις κωμικές στιγμές που χαρίζει. Πηγή: www.lifo.gr

Η καθημερινότητα μιας πόλης (και μιας χώρας) που αλλάζει ταυτότητα ακτινογραφείται με χαλαρό χιούμορ, οξεία κοινωνική παρατήρηση, ντοκιμαντερίστικη ελευθερία αλλά και περιττό διδακτισμό.

Παρά τη σοβαρότητα του όλου εγχειρήματος πάντως, η ταινία διακρίνεται από ανάσες πηγαίου χιούμορ που αναπτύσσεται ανάμεσα στους δύο κεντρικούς ήρωές της οι οποίοι είναι και οι σεναριογράφοι της.

Ανάμεσα σε μαύρη αντανάκλαση τραγουδιού του Μπρους Σπρίνγκστιν, πονετικού ιστγουντικού δοκιμίου πάνω στη συνέπεια της βίας και δηκτικής καταγγελίας ενός Σπάικ Λι, να ένα φιλμ δυναμικής φτιαξιάς κι επιδέξιου τόνου που, δυστυχώς, κατρακυλά σε μια τρίτη πράξη που το κάνει σημαντική χαμένη ευκαιρία.

Η αφήγηση ξεκινά ως κομεντί για να μετατραπεί σύντομα σε δραματικό θρίλερ, με τον τρόπο του Τρέξε του Τζόρνταν Πιλ κι η αλήθεια είναι πως δεν χάνει στιγμή το χιούμορ της. Από την άλλη όμως είναι υπερβολικά διδακτική, ξεχνώντας ότι κατά βάση απευθύνεται σε ένα εναλλακτικό κοινό το οποίο λίγο πολύ συμφωνεί με τις διατυπώσεις και τα συμπεράσματά της, ενώ μοιάζει υπολογισμένη στην εντέλεια, χωρίς τον αυθορμητισμό των ανθρώπων του δρόμου που είναι οι ήρωές της.

Ο Ραφαέλ Κορτέζ και ο Νταβίντ Ντιγκς υλοποιούν ένα όνειρο ζωής γράφοντας και πρωταγωνιστώντας σε μια ταινία που ξεκίνησε για να τιμήσει το Οουκλαντ και έφτασε μέχρι το διαγωνιστικό τμήμα του Φεστιβάλ του Σάντανς, το τελικό αποτέλεσμα ωστόσο ικανοποιεί μερικές μόνο από τις αρχικές υποσχέσεις και φιλοδοξίες.

Αν ψοφάς για ανεξάρτητα αμερικάνικα, έκανες την τύχη σου. Λίγο ρέμπελοι χαρακτήρες, λίγο από θέματα σύγχρονου culture γενικότερα, και έδεσε η συνταγή. Δε θα χαρείς αν δεν φτάνει για σένα απλώς το hip, cool και new.