Ραλφ Εναντίον Ίντερνετ(2018)

(Ralph Breaks the Internet)  Πρώτη προβολή: 22-11-2018

Μια πολύ ωραία οικογενειακή ταινία με αναφορές που θα κατανοήσουν οι χρήστες του ίντερνετ και μια ιστορία που θα αρέσει σε μικρούς και μεγάλους.

Ο Ραλφ και η «Επόμενη πίστα» του είναι από τα καλύτερα animation της Disney. Το σίκουέλ του που μεταφέρει τον αγαπημένο μαστροχαλαστή στην ψηφιακή σφαίρα μπορεί να μην αγγίζει το μεγαλείο του πρωτότυπου, αλλά προσφέρει και γλύκα και πλάκα (ακόμα και συγκίνηση, δεν ντρέπομαι να παραδεχτώ).

Ένα αστείο, ιδιοφυές, τρυφερό, περιπετειώδες, αγωνιώδες και εντυπωσιακό animation και μαζί μια ιστορία φιλίας που δίνεται με ένα απόλυτα ευρηματικό στιλ.

Χωρίς αμφιβολία, το φετινό animation που... τα σπάει!

Μια ευφάνταστη, σπιρτόζικη σάτιρα του internet και της εξάρτησής μας από αυτό, σε έναν εύληπτο συνδυασμό κωμικών γκαγκ, σασπένς και κοινωνικής κριτικής που δεν απευθύνεται αποκλειστικά σε ανήλικους θεατές.

Ο Ραλφ και η Βανέλοπι μπαίνουν στο Ίντερνετ και σπάνε το δυαδικό σύστημα, την ίδια ώρα που η Ντίσνεϊ σπάει (αναπάντεχα) πλάκα με τα κλισέ της.

Δεν αγγίζει τα ύψη της πρώτης εκείνης αριστουργηματικής του εμφάνισης, αλλά δεν υπολείπεται σε «κλασικές» στιγμές.

Κάθε σχετικός σπασίκλας (των Konami, των toons, του entertainment) κατεβάζει απ' το πατάρι το Atari – και πάει σινεμά για την ταινία, φυσικά. Οι μέσοι χρήστες θα γίνουν επίσης followers. Απ' τον κακό Pacman δεν ξέφυγαν παράμετροι – φαντάσματα, αλλά δεν το μηδενίζουν. Οι πολύ μικροί visitors (κάτω των 8 ας πούμε, δεν είμαι κι επιτροπή λογοκρισίας...) δεν θα ψυλλιαστούν πολλά απ' τα comments, αλλά θα «μείνουν» (ήσυχοι) με το πέρα δώθε στο προχώ ζωγραφιστό επίπεδο. Όσοι δεν είναι ηλεκτρονικά γραμματισμένοι κι όσοι θεωρούν τα μικιμάους παιδική υπόθεση, δεν κάνουν enter καν.

Ο καλοκάγαθος Ραλφ, από «καταστροφέας» των παλιομοδίτικων ηλεκτρονικών παιχνιδιών γίνεται, ερήμην του, βάιραλ διαδικτυακό μιμίδιο, σε αυτό το χορταστικό σίκουελ με την πιο φευγάτη «πριγκιπική» σκηνή στην ιστορία του ανιμέσιον.

Είναι σε στιγμές απολαυστικό, όμως αναμενόμενα ανερμάτιστο και χωρίς σπουδαία κορύφωση, με ένα δίχως έμπνευση φινάλε που παραπέμπει στο King Kong και τους συνήθεις διδακτισμούς που κάνουν τη δουλειά των σεναριογράφων ευκολότερη.