Η Μπαλάντα του Μπάστερ Σκραγκς(2018)

(The Ballad of Buster Scruggs)  Πρώτη προβολή: 16-11-2018

Κάθε ιστορία, είναι τελείως διαφορετική από την προηγούμενη, αλλά όλες διαθέτουν κάτι παιχνιδιάρικο, μια λεπτή ειρωνεία, ένα υποδόριο χιούμορ και ταυτόχρονα προβληματίζουν, δημιουργούν αμφιβολίες και αβεβαιότητα. Το μόνο βέβαιο σε όλες, είναι ο θάνατος που όμως έρχεται απροσδόκητα. Κάθε ιστορία δε, αγγίζει και ένα άλλο είδος κινηματογράφου, αποδεικνύοντας ότι οι Κοέν είναι ικανοί για όλα: μιούζικαλ, δράμα, κωμωδία, πολεμικό, θρίλερ και μεταφυσικό.

Μελαγχολική, κυνική, αστεία, τρυφερή, ρομαντική, σουρεαλιστική, σκληρή, πικρή, η σπονδυλωτή ταινία των αδελφών Κοέν χωρά μέσα στις έξι ξεχωριστές ιστορίες της, σχεδόν όλο το σινεμά τους σε ένα ακαταμάχητο πακέτο.

Λυρική τραγωδία, σατιρικό δράμα ή μαύρη κωμωδία, γουέστερν ερωτευμένο με τους απέραντους ορίζοντες ή μπεκετική φάρσα συμπαντικών διαστάσεων – δεν έχουν και τόση σημασία τα είδη και τα υπο-είδη που κανιβαλίζουν εν προκειμένω οι αδελφοί Κοέν με την άνεση κάποιου που κλέβει εκκλησία.

Ήδη στην 4η δεκαετία δημιουργίας τους, οι αδελφοί Κοέν παραμένουν νέοι σε μάτια, καρδιά και μυαλό... To "The Ballad of Buster Scruggs" μπήκε ήδη στον κατάλογο με τα αριστουργήματά τους.

Οι αδερφοί Κοέν δημιουργούν έξυπνα μια ταινία που «διαβάζεται» απολαυστικά είτε σαν μίνι αυτοτελή επεισόδια με ενδιαφέροντες χαρακτήρες είτε ως αλληγορική χαρτογράφηση των σημαντικότερων κομματιών της αμερικανικής Ιστορίας...

Οι Κοέν εμπλουτίζουν εδώ την πινακοθήκη χαρακτήρων τους, με μερικούς από τους πλέον τραγικούς τους ήρωες, τους οποίους ανασύρουν μέσα από ένα ζοφερό περιβάλλον μοιρολατρίας και σκληρότητας.

Το κωμικοτραγικό ταξίδι των Κοέν στην Άγρια Δύση τους βρίσκει πιστούς στις ιδέες τους, είρωνες αλλά όχι βλάσφημους προς το γουέστερν, σε μια απολαυστική ανθολογία 6 ετερόκλητων ιστοριών που μοιάζουν σαν το ταξίδι μας από τη γέννηση ως το θάνατο.

Ένα σπονδυλωτό, μελωδικό και αλληγορικό ταξίδι στην Άγρια Δύση μέσα από έξι αυτοτελείς ιστορίες, ασύνδετες φαινομενικά μεταξύ τους που όλες μαζί συνθέτουν μια ταινία γεμάτη από (τραγική) ειρωνεία και μαύρο χιούμορ που κινούνται υπό τους όρους της (καουμπόικης) φάρσας που οι Κοέν ονομάζουν ζωή.

Οι αδελφοί Κοέν -που κέρδισαν βραβείο Σεναρίου στη Βενετία- μένουν πιστοί στο προσωπικό τους όραμα, χαρίζοντάς μας όχι μία από τις καλύτερες στιγμές της φιλμογραφίας τους, αλλά σίγουρα μια άξια λόγου προσθήκη σε αυτήν.

Σε τελική ανάλυση, είναι πολύ κρίμα που είδαμε την τελευταία ταινία των αδερφών Coen στο Neftlix αντί για την μεγάλη οθόνη. Ακόμα πιο κρίμα, όμως, είναι που αποδείχτηκε πως δεν χάσαμε και κάτι φοβερό που είδαμε την τελευταία ταινία των αδερφών Coen στο Netflix αντί για τη μεγάλη οθόνη.