Αστερίξ: Το Μυστικό του Μαγικού Ζωμού(2018)

(Asterix: Le Secret de la Potion Magique)  Πρώτη προβολή: 17-01-2019

Χωρίς να διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, η νέα περιπέτεια του γνωστού διδύμου δεν απογοητεύει ακόμη κι αν νιώθεις ότι τα έχεις ξαναδεί όλα.

...οι σκηνοθέτες / σεναριογράφοι Αλεξάντρ Αστιέρ και Λουί Κλισί πετυχαίνουν μια έξυπνη ανανέωση του μύθου που έπλασαν οι Ουντερζό – Γκοσινί.

Όλοι οι αγαπημένοι χαρακτήρες του διάσημου γαλατικού χωριού επιστρέφουν στην μεγάλη οθόνη σε μια διασκεδαστική ταινία για μικρούς και μεγάλους.

Προσήλωση στο πνεύμα του κλασικού κόμικ, συμπαθητικά γκαγκ, κάποιες ανατροπές, άνισο σκίτσο και μια ολοκαίνουρια ιστορία –όπου ο Πανοραμίξ ψάχνει συνάδελφο δρυΐδη να του μεταλαμπαδεύσει το μυστικό του μαγικού φίλτρου.

Οι δημιουργοί της «Κατοικίας των Θεών» επιστρέφουν με μια φαντασμαγορική, αλλά λιγότερο σπιρτόζικη περιπέτεια με τους απολαυστικούς Γαλάτες, πιστή στην παράδοση των Γκοσινί & Ουντερζό.

Η συνέχεια του φιλμ κινουμένων σχεδίων του 2014 «Αστερίξ: Η κατοικία των θεών» με ήρωες τους κατοίκους του πιο διάσημου γαλατικού χωριού στον κόσμο, έχει τα συστατικά μιας συμπαθητικής, ευπρεπούς και κατάλληλης για όλες τις ηλικίες ταινίας, που ταυτόχρονα είναι απόλυτα εναρμονισμένη στο πνεύμα των σκίτσων των Γκοσινί-Ουντερζό.

Στη θεωρία όλα καλά στην πράξη το πράγμα κολλάει λίγο αφού οι Αστιέ και Κλισί δεν τολμούν να επεκτείνουν τις αλληγορικές τους προθέσεις πέρα από ένα πρώτο και λίγο θολό επίπεδο, παραμένοντας στην επιφάνεια του χιούμορ και κατεβάζοντας το μέσο όρο ηλικίας του θεατή στον οποίο απευθύνονται. Αυτός λοιπόν ο θεατής θα το καταδιασκεδάσει, οι υπόλοιποι όμως (και κάποιας ηλικίας πλέον) φανατικοί του Αστερίξ θα μείνουν με μια ανάμεικτη γεύση.

Η δεύτερη περιπέτεια κινουμένων σχεδίων με τους ήρωες του Ουντερζό και του Γκοσινί μετά το reboot της «Κατοικίας των Θεών», ακολουθεί πιστά τη συνταγή, αλλά ο ζωμός αποδεικνύεται λιγότερο εκρηκτικός και περισσότερο... παιδικός.

Εμφανώς κατώτερο του προ τετραετίας πρώτου ανάλογου digital animated εγχειρήματος, το νέο φιλμ των περιπετειών του αγαπητού Γαλάτη, αν και δεν αστοχεί πλήρως, δύσκολα θα συναρπάσει τους ενήλικους γνώστες των κατορθωμάτων του, καθώς η απουσία της αυθεντικής γραφής των Γκοσινί και Ουντερζό γίνεται δυστυχώς φανερή, με το εύστοχο χιούμορ περισσότερο να απουσιάζει παρά να δηλώνει παρόν.

Το γαλατικό χωριό γίνεται λίγο φιλικότερο προς τις παιδικές ηλικίες, χάνοντας την οξύτητα του χιούμορ που το έκανε διάσημο παγκοσμίως.