Scopophilia(2018)

Πρώτη προβολή: 07-02-2019

Αυτό που μετράει και κάνει το "Scopophilia" συμπαθητικό και καλοδεχούμενο είναι η σωστή διαχείριση του υλικού με τέτοιο τρόπο ώστε μετά το μοντάζ και την τελική σύνθεση, οι δημιουργοί να μπορούν να δηλώσουν με καμάρι ότι το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας εκτυλίσσεται μέσω οθόνης και όχι με φυσική παρουσία ηθοποιών.

Ένα γυρισμένο φτηνά computer screen film με αρκετές σεναριακές ευκολίες και ερασιτεχνικές ερμηνείες, αλλά γνώση του είδους και αφηγηματική ικανότητα που του προσδίδουν μια στοιχειώδη κινηματογραφική ευπρέπεια.

Το καλό με την ταινία είναι ότι έχει ιστορία, o Σωτήρης Πετρίδης δούλεψε καλά το σενάριο. Ομως η συγκεκριμένη αισθητική φόρμα μπορεί να γίνει κουραστική, όσο και αν δεν «προδίδει» το ίδιο το στόρι.

...εντοπίζουμε κάποιες γραφικές καταστάσεις ή σκηνές που δύσκολα πείθουν για το ρεαλισμό τους (ο στραγγαλισμός της κοπέλας που παρακολουθεί live ο ήρωας) αλλά δεν γίνεται να παραβλέψουμε και τα καλά ενός φιλμ που διαθέτει εκτός από φρεσκάδα και πίστη σε ένα προσωπικό όραμα που φαίνεται να έχει μέλλον.

Αν υπήρχε και λίγη περισσότερη πίστη στο μοντάζ θα αποφεύγονταν και το μελωδικό (ατμοσφαιρικό) καπέλωμα κι έτσι όμως η «Scopophilia» είναι μια σωστή ελληνική ταινία (δεν υπάρχουν πολλές), παιδεμένη, συνεκτική, οικονομική (μόλις πάνω από μια ώρα!) και άξια συγχαρητηρίων.

Η ταινία των Ναταλίας Λαμπροπούλου και Ηλέκτρας Αγγελετοπούλου, είναι, παρά τις όποιες αδυναμίες της, μια αξιόλογη προσπάθεια που αξίζει το ενδιαφέρον μας.

Οι Ναταλία Λαμπροπούλου και Ηλέκτρα Αγγελετοπούλου φτιάχνουν ένα «computer screen movie» για τον (κινηματογραφικό και κοινωνικό) ηδονοβλεπτισμό μας. Μία έξυπνη ιδέα, χωρίς την ατμόσφαιρα που θα τη βοηθούσε να απογειωθεί.

Σε αισθητικό επίπεδο η ταινία είναι αρκετά ατελής αλλά σαν εγχώρια προσπάθεια φέρνει κάτι το ασυνήθιστο.

Αυτό που αξίζει πέρα από την ιδέα, είναι το μοντάζ, που είναι λειτουργικότατο και άκρως επαγγελματικό. Άλλο ένα από τα θετικά της ταινίας είναι το γεγονός ότι διαρκεί μόλις 70 λεπτά - παρ' όλα αυτά, δυστυχώς, υπάρχουν στιγμές που απλώς δεν τσουλάει. Είναι άνευρη. Γενικώς, της λείπει το σασπένς, τόσο απαραίτητο στοιχείο για τέτοιου είδους ταινίες. Για μένα είναι «όχι»! Αν και πολύ θα ήθελα να είναι «ναι». Και για να λέμε και του στραβού το δίκιο, κυκλοφορούν πολύ χειρότερες ταινίες από αυτήν εκεί έξω...