Αγκάθα: Η Εξιχνίαση Ενός Φόνου(2018)

(Agatha and the Truth of Murder)  Πρώτη προβολή: 06-06-2019

Τα στοιχεία του φεμινισμού, των αφόρητων τραυμάτων του πολέμου στον βρετανικό πληθυσμό, των κοινωνικών απαγορεύσεων ποτίζουν τη διασκεδαστική πλοκή και το σασπένς. Μόνο που η (αληθινή) Αγκαθα Κρίστι γνώριζε καλά πώς, εκτός από τα ενοχοποιητικά στοιχεία, να δώσει στους ήρωές της και συναρπαστικές προσωπικότητες, προκαλώντας την εμπάθεια των αναγνωστών της – ενώ ο Λόουν μένει σ' ένα σχηματικό κλείσιμο ματιού, ένα σεναριακό παιχνίδι που, όσο θαυμάζεις τους κανόνες του, τόσο μένεις μακριά από την ουσία ή το συναίσθημά του.

Μια χαμηλού μπάτζετ (φαίνεται) αλλά αξιοπρεπής παραγωγή γυρισμένη από τον Τέρι Λόουν χωρίς την έγκριση των κληρονόμων της Αγκαθα Κρίστι.

Οι φανατικοί του είδους σίγουρα θα το διαλέξουν για ενα ευχάριστο δίωρο, ωστόσο ας έχουν χαμηλές προσδοκίες , οι οποίες ενισχύονται απο την τηλεοπτική προέλευση της παραγωγής η οποία βγάζει μάτι, αλλά που παραδόξως στήν Ελλάδα απόκτησε κινηματογραφική διανομή.

Άνευρο, θαμπό, flat. Ενώ υπήρχε ένα έτοιμο υλικό, η σκηνοθεσία δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων.

Τηλεταινία που συνδέει δυο αληθινά γεγονότα και προσπαθεί να μιμηθεί, χωρίς μεγάλη επιτυχία και με ελάχιστα κινηματογραφικό τρόπο, όλα τα πιασάρικα τρικ των βιβλίων της ηρωίδας της.

Για τους θεατές που αναζητούν ένα ανώδυνο whodunit που δεν θα κουράσει το πνεύμα τους με μπερδεμένες αναζητήσεις για το ποιος ή ποια τελικά το έκανε και θα χαϊδέψει τα αυτιά τους με μελωδικές βρετανικές προφορές, πιθανότατα η τηλεταινία του Τέρι Λόαν θα είναι ικανοποιητική.

Αν είσαι fan βικτωριανών και εδουαρδιανών ιστοριών μυστηρίου τύπου Άγκαθα Κρίστι και Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, τότε ενδέχεται και να σε ψήσει να συμμετάσχεις στην επίλυση του εγκλήματος, μολονότι ακόμη και οι λάτρεις θα απογοητευθούν από το αποτέλεσμα, κυρίως σε σεναριακό επίπεδο.

Η ταινία του Τέρι Λόαν περιορίζεται σε παλιομοδίτικες τηλεοπτικές προδιαγραφές (σεταρισμένα πλάνα, επίπεδη φωτογραφία, μετριότατες ερμηνείες από επαγγελματίες χωρίς ιδιαίτερη έμπνευση) και ποντάρει σε ένα σενάριο που υπολογίζει σχεδόν μαθηματικά τα στοιχεία που συναποτελούν το ογκώδες opus της Κρίστι για να βγάλει έναν μέσον όρο για τους φανατικούς της οπαδούς, που δεν είναι και λίγοι.

Δεν το λες κακό το «Αγκαθα: Η εξιχνίαση ενός φόνου» αλλά δεν θα το θυμάσαι για πολύ καιρό μετά από την παρακολούθηση του ειδικά από τη στιγμή που γνωρίζει το παρασκήνιο των δύο ιστοριών που βασίζονται σε αυθεντικά γεγονότα.

Βασισμένη στο πραγματικό γεγονός της εξαφάνισης της Αγκάθα Κρίστι το 1926, το «Αγκάθα: Η Εξιχνίαση ενός Φόνου» είναι μία ταινία που μυστηριωδώς ξεχνά κάτι βασικό: να δημιουργήσει μυστήριο!