Τεντ Μπάντι, Ένας Γοητευτικός Δολοφόνος(2018)

(Extremely Wicked, Shockingly Evil and Vile)  Πρώτη προβολή: 11-07-2019

Ο Τζο Μπέρλινγκερ, έχει δώσει βάρος περισσότερο στους χαρακτήρες των δύο βασικών ηρώων, του κρυψίνοος Τεντ Μπάντι και της αφελούς ερωτευμένης Λιζ Κένταλ. Δεν έχει κάνει μια αστυνομική ταινία, ούτε ένα δικαστικό δράμα, παρόλο που οι σκηνές στο δικαστήριο είναι αρκετές και διακρίνονται από αυθεντικότητα μιας και υπάρχουν τηλεοπτικά ντοκουμέντα. Έχει δημιουργήσει μια ψυχολογική ταινία με έντονο suspense και χωρίς βίαιες σκηνές, βασισμένος στα δύο πρωταγωνιστικά ταλέντα.

Καλό!

Καλοφτιαγμένη σκηνοθετικά ταινία.

Αν μια σκοπιμότητα ήταν να τραβηχτεί το χαλί κάτω απ' τα πόδια μας λέγοντας πως το τερατώδες δύναται να κρυφτεί κατά βούληση κάτω από την φυσιολογικότητα, το κατόρθωμα του έργου είναι ευκρινές.

H κοινοτυπία ως δεύτερη σκηνοθετική επιλογή σαρώνει οποιοδήποτε συναισθηματικό αντίκτυπο και υπονομεύει τις φιλότιμες προσπάθειες των πρωταγωνιστών Έφρον και Κόλινς να δώσουν βάθος στο καταραμένο ζευγάρι που υποδύονται.

Η βασική αδυναμία του είναι ότι το σενάριο ακολουθεί μια απλή και αναγνωρίσιμη πεπατημένη (η σκηνή με το σκύλο που γρυλλίζει μόλις συναντά το πρόσωπο του κακού, οι σεκάνς στα δικαστήρια κ.ά.) απλουστεύοντας σε σημείο παρεξηγήσεως –και βαρεμάρας– την ιστορία του Μπάντι, τον οποίο ερμηνεύει με ακροβατικό τρόπο ο αγνώριστος Ζακ Έφρον.

...ένα φιλμ που τελικά δεν τολμά να αναδείξει τις πραγματικές συγκρούσεις, τα αληθινά απαιτητικά ανθρώπινα ένστικτα, μια ταινία χωρίς τόλμη και χωρίς βάθος χαρακτήρων, μ' έναν, απλώς, χαλαρό σύνδεσμο με μια πραγματικότητα που την ξεπερνά κατά πολύ σε... ακραία φαντασία.

Η ισορροπία δεν επιτυγχάνεται, αν και η υπόθεση του κατά τεκμήριο πιο άτεγκτου και ανεξήγητα κακού γήινου, του Χίτλερ των κατά συρροήν δολοφόνων, προκαλεί συνεχώς την περιέργεια.

Καλοφτιαγμένη, με μια εντυπωσιακή ερμηνεία από τον Ζακ Έφρον, συνολικά όμως μια ταινία με μικρό κινηματογραφικό ενδιαφέρον.

Η ταινία ούτε δαιμονοποιεί τον σίριαλ κίλερ, ούτε τον κρίνει, ούτε τον αθώωνει, ούτε τον εξερευνά. Απλώς στέκεται απέναντι στο σόου του, κάπως έκθαμβη, κάπως αμήχανη.