Σχέδιο Απόδρασης: Προσωπική Υπόθεση(2019)

(Escape Plan: The Extractors)  Πρώτη προβολή: 01-08-2019

Μια ωραία αρχική '80ς αναβίωση-σύλληψη της ταινίας του 2013, γέννησε μια μέτρια παραγωγή αλλά και την προβληματική ιδέα ενός franchise προορισμένου για την αγορά της Άπω Ανατολής - που η πρώτη ταινία είχε κατακτήσει. Πέρυσι η ιστορία χαντακώθηκε μ' ένα σίκουελ απύθμενης αντικινηματογραφικότητας και καταφέρνει τώρα μια κάποια ρεβάνς απομακρυνόμενη από το concept αλλά και αφήνοντας ολοφάνερα τον Σταλόνε να δώσει ειρμό στην πάμφθηνη παραγωγή.

Η τριλογία των περιπετειών του Ρέι Μπρέσλιν ολοκληρώνεται εδώ ικανοποιητικά για τον πάντα δυναμικό Σιλβέστερ Σταλόνε.

Ξεχωρίζει ο Κινέζος Ζιν Ζανγκ, στις σκηνές πολεμικών τεχνών φυσικά. End of story.

Το franchise εξελίσσεται, το ντεκόρ αλλάζει, ο 50 Cent έρχεται, οι μύες του Μπαουτίστα μένουν ίδιοι και ο Sly εγγυάται μια κάποια ένταση στις σκηνές δράσης.

Ο Σταλόνε συνεχίζει να μπαινοβγαίνει σε υπονόμους και υπόγεια τούνελ, στην τρίτη -καθόλου διασκεδαστική – και αναίτια βίαιη νίντζο-περιπέτεια εκδίκησης ενός κουρασμένου φραντσάιζ, που ξεκίνησε το 2013 και σήμερα διαθέτει έντονο ψυχροπολεμικό άρωμα...βιντεοκασέτας.

Ο Σιλβέστερ Σταλόνε βρήκε κι άλλο franchise για να τερματίσει.

Ένα άθλιο φιλμ, ακόμα και για το είδος της «ελαφρόμυαλης» περιπέτειας. Μείνε μακριά.

Έχοντας ξεμείνει στην εποχή της βιντεοκασέτας, ο Σταλόνε μοιράζει κλοτσιές, μπουνιές και σφαίρες σε τριτοκοσμικούς κακούς, αυξάνοντας δραματικά τις καταθέσεις του σε γουάν (οι δυο προηγούμενες ταινίες της σειράς «έσκισαν» στην Κίνα).

Αντε γεια!

Το Escape Plan: The Extractors είναι μια από τα ίδια και δεν έχει πολλά να πεις, μιας και όπως το πρώτο sequel είναι μια βαρετή προσπάθεια που καταλήγει αντιγράφει πολλά από το είδος και να μην εστιάζει στο fun κομμάτι της.