Περίληψη
Το 1969 στο Λος Άντζελες, την περίοδο που εκτυλίχθηκαν οι φόνοι του Τσαρλς Μάνσον, ένας ηθοποιός της τηλεόρασης και ο κασκαντέρ του, ξεκινούν μια οδύσσεια για να χτίσουν το όνομά τους στη βιομηχανία του κινηματογράφου.
Κάποτε στο... Χόλιγουντ(2019)
(Once Upon a Time… in Hollywood) Πρώτη προβολή: 22-08-2019
Βαθμολόγιο
με βάση 56 κριτικές
με βάση 56 κριτικές
με βάση 4 χρήστες
Βαθμολόγησε
Είδος:Δράμα
Χώρα:ΗΠΑ
Σκηνοθέτης:Κουέντιν Ταραντίνο
Πρωταγωνιστούν:Λεονάρντο ΝτιΚάπριο, Μπραντ Πιτ, Μάργκο Ρόμπι, Εμίλ Χιρς
Διάρκεια:161
Αξιολόγηση Κριτικών
Λήδα Γαλανού
2019-08-20
Αν το ως τώρα σινεμά του Κουέντιν Ταραντίνο ήταν ασκήσεις, η νέα ταινία του είναι η διατριβή του για το entertainment.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2019-08-18
Το "Κάποτε στο Χόλιγουντ", που προβλήθηκε σε παγκόσμια πρώτη στις Κάννες και έφυγε από το φεστιβάλ χωρίς βραβείο, είναι σπουδαίο και ξεχωριστό, όχι τόσο για το αίμα που χύνει και τα φιτίλια που ανάβει, αλλά για τον αθέατο κόσμο που ανασύρει από το κλισέ της υπερτιμημένης, και τελικά πλαστής αθωότητας.
Άντα Δαλιάκα
2019-08-16
Μια ταινία που περικλείει τεχνηέντως μια άλλη ταινία μέσα της, δομημένη σε άλλοτε υπαρξιακώς φιλοσοφημένα και άλλοτε απλώς σπαρταριστά επεισόδια, με βάθος πεδίου σε κάθε πλάνο και πυκνότητα αισθητικής προσέγγισης.
Χρήστος Μήτσης
2019-08-12
Με το cool, πρωτότυπο και απολαυστικό στιλ του, ο Ταραντίνο δένει μυθοπλασία και αληθινά γεγονότα σε έναν γόρδιο δεσμό γύρω από την επίδραση του σινεμά στη σύγχρονη πραγματικότητα.
Ζουμπουλάκης Γιάννης
2019-08-10
Θα μπορούσες να πεις ότι στην ουσία ιστορία δεν υπάρχει, κάθε τι στην ταινία λειτουργεί σαν homage για μια εποχή που ο Ταραντίνο νοσταλγεί και θέλει να θυμάται με τον δικό του τρόπο. Πολύ πιθανόν αυτό το στοιχείο να κουράσει κάποιους που δεν έχουν εντρυφήσει τόσο πολλοί στο σινεμά όσο ο ίδιος ο Ταραντίνο. Ομως εμείς είμαστε μαζί του.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2019-08-08
Στο «Κάποτε στο... Χόλιγουντ» ο Ταραντίνο σοβαρεύει αλλά δεν ωριμάζει. Η ωριμότητα αργεί ακόμη για τον 56χρονο σκηνοθέτη από το Τένεσι που δείχνει εδώ πάντως σημάδια υπαρξιακής κρίσης και βαθιάς περισυλλογής. Το είπαμε και στην αρχή. Η ταινία μπορεί να είναι η πιο προσωπική του (αυτές οι μνήμες) αλλά σε καμιά περίπτωση η καλύτερή του.
Λουκάς Κατσίκας
2019-08-06
Με την 9η ταινία του, ο Κουέντιν Ταραντίνο αναβιώνει θριαμβευτικά την αναλογική εποχή του σινεμά, απαριθμεί ουκ ολίγες από τις προσφιλείς ποπ εμμονές του, επικαλείται ανατρεπτικά ένα από τα πιο σκοτεινά καλοκαίρια στα πρόσφατα αμερικανικά χρονικά και ξαναγράφει με αυθάδεια την Ιστορία.
gaRis
2019-08-04
Υποδειγματικά χρωματισμένο (Richardson είναι αυτός), σαρδόνια γραμμένο για να καυτηριάσει την αμετροεπή κενότητα της ζωής μέσα στα studios αλλά και μηδενική αντίσταση στη φλύαρη και εντέλει άνευ στιβαρής ουσίας παράδοση, στη μόνιμη και αξεχώριστα ευχή / κατάρα που τον κρατά σε Peter Pan επίπεδο καλλιτεχνικής ωριμότητας, σε αυτό που λέμε self-indulgence.
Ηλίας Φραγκούλης
2019-08-02
Μια φορά και... καμία ιστορία! Ξεχειλωμένες σεκάνς ταραντινικού διαλόγου, star power για ταμειακούς λόγους (ποιος θα πέταγε ενενήντα εκατομμύρια δολάρια budget χωρίς αυτούς τους «κράχτες»;) και ένα απολαυστικό ημίωρο για το τέλος, στο οποίο «κρύβεται» όλο το ζουμί αυτής της αδιάφορα νοσταλγικής ταινίας.
Αξιολόγηση Χρηστών
MSDGr
Όπως η περισσότερες ταινίες του Ταραντίνο εμένα δε μου αρέσουν, έτσι και αυτή δεν αποτελεί εξαίρεση.
Κοντά στις 3 ώρες, κουράζει πραγματικά.
Η εξαιρετική ερμηνεία από Brad Pitt και DiCaprio αλλά και το καλό στήσιμο της ταινίας που δεν απέχει πολύ από το Χόλιγουντ του 70 σε κρατάν μέχρι το τέλος.
Θα πρέπει να συνδεθείτε πρώτα. Σύνδεση