Ο Καταδικασμένος(1952)

(Ikiru)  Πρώτη προβολή: 12-09-2019

Μια κινηματογραφική σπουδή σπάνιας ευαισθησίας και κομψότητας πάνω στο πέρασμα του χρόνου, στους υπαρξιακούς μας εφιάλτες και στη σχέση των εν οίκω πράξεων με την εν δήμω εικόνα μας.

Το Ikiru αποτελεί μια έμπνευση για τη ζωή, για την αξία που ο καθένας προσωπικά θα της αποδώσει.

...αξέχαστο, συγκινητικό, βουτηγμένο σε μια μουντή ατμόσφαιρα (έξοχη η μαυρόασπρη φωτογραφία του Σοτζίρο Μοτόκι), από την οποία δεν λείπει και κάποιο χιούμορ, συναρπαστικό από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό του...

Ο Ακίρα Κουροσάουα αναζητά και βρίσκει (;) το νόημα της ζωής σε ένα αδιαφιλονίκητο υπαρξιακό αριστούργημα.

Χρησιμοποιώντας μη γραμμική εξιστόρηση και σκιαγραφώντας το πορτρέτο του ήρωά του μέσα από μια μονταζιακά υποδειγματική συρραφή αφηγήσεων πολλών διαφορετικών προσώπων (των συναδέλφων του, του γιου του, ενός αστυνομικού κ.λπ.), «Ο Καταδικασμένος» καταφέρνει να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση για το πώς ένα (φαινομενικά) απλό σενάριο μπορεί να αποδώσει κινηματογραφικά έννοιες οικουμενικής διάστασης, όπως η υστεροφημία, η ανίκητη δύναμη της γραφειοκρατίας, αλλά και η εύρεση (τελικά) του πραγματικού νοήματος της ζωής στην κατασκευή μιας... παιδικής χαράς. Ένα υπέροχο φιλμ και μια ευκαιρία να το δείτε όπως του αξίζει, με ψηφιακή κόπια στη μεγάλη οθόνη.

Αφοπλιστικός, συγκλονιστικά ουμανιστικός Ακίρα Κουροσόβα από τη δεκαετία του '50 σε μια απλή μα και ταυτόχρονα περίτεχνη κατάθεση ψυχής για το ανθρώπινο δράμα, το αναπόδραστο του θανάτου και το νόημα της ζωής με πρωταγωνιστή τον μόνιμο συνεργάτη του, Τακάσι Σιμούρα.

Συνδυάζοντας δεξιοτεχνικά την ατμόσφαιρα του γερμανικού εξπρεσιονισμού με την νεορεαλιστική κινηματογραφική λιτότητα, σκηνοθετεί υποβλητικά, επιλέγοντας χαμηλούς δραματουργικούς τόνους, προκειμένου να συνθέσει το τραγικό πορτρέτο ενός μελλοθάνατου. Μέσα από μία βραδυφλεγή, μη γραμμική αφηγηματική πορεία, το τραυματικό παρελθόν συναντά το οδυνηρό παρόν σε έναν πικρό απολογισμό ζωής.

H ιστορία ενός αρτηριοσκληρωτικού γραφειοκράτη που μαθαίνει πως πάσχει από καρκίνο και επαναπροσδιορίζει τη ζωή του ως ατόμο και ως μέλους της κοινότητας είναι από εκείνες τις ταινίες που μπορούν να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Πηγαίνουμε σινεμά και γι' αυτό.

Ένα σπουδαίο έργο κοινωνικής συνείδησης και γνήσιου ουμανισμού, το οποίο ξεφεύγοντας από τα σύνορα της Ιαπωνίας, έχει την ικανότητα να μας αφορά ακόμη όλους.

Η πιο προσωπική και αγαπημένη ταινία του Κουροσάουα.