Το Πορτρέτο μιας Γυναίκας που Φλέγεται(2019)

(Portrait de la Jeune Fille en Feu / Portrait of a Lady on Fire)  Πρώτη προβολή: 10-10-2019

Λεσβιακό δράμα εποχής, φεμινιστικό μανιφέστο, σπουδή για την έννοια της ανάμνησης -μα πάνω απ' όλα- μια υπέροχη ιστορία αγάπης που απεικονίζει με συναισθηματική ακρίβεια την ακαταμάχητη έλξη μεταξύ δύο γυναικών, το νέο φιλμ της Σελίν Σιαμά κέρδισε το Βραβείο Σεναρίου και το Queer Palm του Φεστιβάλ Καννών και μαζί και τις καρδιές μας.

Βραβείο σεναρίου στις Κάνες για ένα παθιασμένο όσο και αυστηρά ορθογραφημένο κινηματογραφικό ποίημα, το οποίο αναλύει με σκέψη, συναίσθημα και υψηλή τεχνική την ανθρώπινη επιθυμία.

Δυνατή, ευφυής, ευφάνταστη, καλογραμμένη και με ηχηρό μήνυμα. Ταινία από ταλαντούχα γυναίκα σκηνοθέτη, με υπέροχες γυναίκες ηρωίδες και πραγματικό γυναικείο βλέμμα.

Εκπληκτικής κομψότητας και συναισθηματικού εύρους δράμα εποχής της Σελίν Σιαμά που λειτουργεί σε πολλά επίπεδα ιδεών σε σχέση με το σήμερα αφήνοντας τις δύο ηρωίδες του να ζήσουν, να ερωτευτούν, να αγαπηθούν και να ωριμάσουν προσωπικά, κοινωνικά και πολιτικά μέσα σε έναν ολότελα δικό τους κινηματογραφικό καμβά.

Η Σιαμά «ζωγραφίζει» δυνατά, προσεχτικά και με εξέχουσες συνθέσεις (η υπέροχη μουσική σκηνή με τις γυναίκες που τραγουδούν α καπέλα, το συγκλονιστικό γκρο πλαν στο φινάλε, οι εικόνες που παντρεύουν το χιτσκοκικό σύμπαν με τα «Ανεμοδαρμένα ύψη») ένα θέμα που μοιάζει να κινείται στα όρια μεταξύ ακαδημαϊσμού και τολμηρότητας. Όμως στις κρίσιμες στιγμές ξέρει πότε να ταράζει τα θολά νερά και να βάζει φωτιά στα κάδρα της. Μια φωτιά που γεννιέται όχι μόνο από την ερωτική σπίθα αλλά κι από την ανάγκη για αντίσταση και –κυρίως– εξέγερση.

Μια ωραία, δοσμένη με αίσθημα, ταινία, με εξαιρετικές ερμηνείες τόσο από τις Αντέλ Ενέλ και Νοεμί Μερλάν, στους ρόλους των δυο κοριτσιών, όσο και από τη Βαλέρια Γκολίνο στο ρόλο της μητέρας.

Ο ρομαντισμός, όχι αυτός του μυθιστορηματικού αναστεναγμού αλλά η ζορισμένη ψυχή που ασφυκτιά, ποθεί και ονειρεύεται παντρεύεται με μια σοβαρή σπουδή στην τέχνη και στην κοινωνία.

Όμορφες εικόνες, όμορφα καίγονται

Η Σιαμά είναι μια εγκεφαλική δημιουργός, της αρέσουν οι σωστές διατυπώσεις με τις λέξεις και με τις εικόνες και σ' αυτές χάνει την πηγαία δύναμη της ιστορίας της. Γι' αυτό και, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους καθοριστικούς έρωτες, το «Πορτρέτο», με την υποδόρια φλόγα του, μένει ομορφότερο στη μνήμη, παρά βιώνεται στη θέαση: ζωγραφισμένο με τη συγκίνηση του «τι θα μπορούσε να ήταν» από ένα μυαλό που κρατά τα σημαντικά και ξεχνά τα περιττά, λίγο χρόνο αφότου δει την ταινία.

Δύο άξιες γυναικείες ερμηνείες δεν αρκούν από μόνες τους για ν' ανάψουν για τα καλά το φυτίλι του «Πορτρέτου μιας Γυναίκας που Φλέγεται». Κάδρα που θυμίζουν συχνά πίνακες της Αναγέννησης, εξαιρετικοί φυσικοί φωτισμοί, αλλά και μια αδύναμη ερωτική ιστορία σε ένα άνισο τελικό αποτέλεσμα. Οι λάτρεις του δράματος περιόδου, πάντως, θα βρουν σε τούτο αρκετά σημεία επαφής για να το εκτιμήσουν.