Κάτλα(2021)

(Katla)  

Στο μεταγοτθικό αυτό παραμύθι Ισλανδικής αποθέωσης, θα μπορέσουν να βρουν αποκούμπι και όσοι καρδιοχτύπησαν στο Trapped και προσκύνησαν τις παγωμένες στέπες του Fortitude. Και αυτό είναι αρκετό.

Μια πολύ ενδιαφέρουσα σειρά, διαφορετική των όσων έχουμε συνηθίσει, αφού δεν στηρίζεται ούτε στην αμερικάνικη, ούτε στην στερεοτυπικά ευρωπαϊκή κουλτούρα, αλλά ανοίγει ένα παράθυρο στον παραμυθένιο κόσμο των σκανδιναβικών λαών, των Κελτών και των Vikings, με όλο το πλούσιο lore που διαθέτουν, τα παγωμένα τοπία και την βεβαρημένη ψυχοσύνθεση λόγω της απομόνωσης και του διαρκή χειμώνα.

Το «Katla» ως σειρά «βάζει τα δύσκολα» προς τους κινηματογραφόφιλους, γιατί εστιάζει στο «είναι» της ψυχής έχοντας ψήγματα της ψυχολογικής ματιάς του Ερνστ Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και της φιλοσοφικής θεώρησης του Αντρέι Αρσένιεβιτς Ταρκόφσκι.

Αξίζει τις πολύτιμες ώρες σας και εύχομαι από καρδιάς να πάρει το πράσινο φως του Netflix για 2η σεζόν γιατί είναι το μόνο σωστό και πρέπει να γίνει πράξη.

Μια σειρά με μια αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία που θυμίζει κάτι από το γαλλικό “Les Revenants”, γυρισμένη στα απόκοσμα τοπία της Ισλανδίας, που σε κάποια πλάνα της σειράς μοιάζει σαν να βρίσκεται σε άλλο πλανήτη.

Κατά γενική ομολογία, το Katla δεν είναι μία σειρά "εύκολη" για binge-watching και δεν θα το δουν με την ίδια άνεση όλοι. Όσοι το κάνουν όμως, είναι δεδομένο πως θα απολαύσουν αυτό το "σκοτεινό" τηλεοπτικό ταξίδι.

Το μείγμα sci-fi, μυστηρίου, φολκλόρ μύθων και ιστοριών και των πανέμορφων και επιβλητικών ισλανδικών τοπίων, κάνει το Katla μια σειρά που αξίζει τον χρόνο του θεατή και στο τέλος τον αποζημιώνει και με το παραπάνω.

Το Katla κλείνει την ιστορία κάθε χαρακτήρα, αφήνοντας αρκετή αμφισημία ώστε οι θεατές να συνεχίσουν να συζητούν τις πολλές ερμηνείες της, κλείνει όμως και αρκετά για να νιώθουν πως υπάρχει πραγματικό τέλος.