Pam & Tommy(2022)

Το Pam & Tommy, κι ας είναι αφηγηματικά και στυλιστικά άνισο, αποτελεί τελικά μια καθηλωτική ιστορία που δύσκολα αφήνεις κάτω. (Είδαμε σερί και τα 8 επεισόδια σε μία μέρα.)

Το σενάριο είναι αρκετά καλό με δόσεις δραματικού χιούμορ, η σκηνοθεσία απλά καλή ενώ αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο είναι η λεπτομέρεια στους χαρακτήρες όπου η μεταμόρφωση τους είναι εκπληκτική.

Η αυτοτελής σειρά Pam & Tommy –με τη Λίλι Τζέιμς και τον Σεμπάστιαν Σταμ να επιχειρούν κάποια εντυπωσιακά ερμηνευτικά ακροβατικά στους κεντρικούς ρόλους, καταδεικνύει με τον πιο ψυχαγωγικό αλλά και εμβριθή τρόπο πόσο «κομβική» ήταν η υπόθεση εκείνη για τα σύγχρονα ήθη, όπως διαμορφώθηκαν από την εξάπλωση του ίντερνετ και της τεχνολογικής κουλτούρας.

Βλέποντας τη σειρά συνειδητοποίησα ότι όπως και στην ταινία The Dirt που έχει ως θέμα το συγκρότημα των Mötley Crüe, έχει δοθεί μεγάλη βάση στη διακωμώδηση της αλήθειας, χωρίς να λείπουν οι πινελιές εκείνες που σε κάνουν να αντιλαμβάνεσαι πόσο άβολα πρέπει να ένιωθε η Pam με τον τρόπο που την αντιμετώπιζαν όλοι, σαν ένα κομμάτι κρέας.

Μπορεί πολλά από τα στοιχεία της να μη βασίζονται στην πραγματικότητα και εν τέλει να κάνουν την Anderson να ξαναζεί έναν τεράστιο εφιάλτη της ζωής της, όμως τόσο το εξαιρετικό καστ, όσο και η βαθιά ενδιαφέρουσα ιστορία της σειράς προκαλούν την περιέργεια και συνθέτουν ένα άρτιο project που εγώ απόλαυσα, αλλά και αμφισβήτησα.

Σε κάποια σημεία νιώθεις ότι θα μπορούσε να εντρυφήσει λίγο περισσότερο, πιο ουσιαστικά και να το πάει λίγο πιο διαφορετικά, μιας και αρχίζει να επαναλαμβάνεται, ωστόσο έχει ενδιαφέρον και τα όσα εκτυλίσσονται προς το τέλος έχουν κάτι που σε "τραβάει".

Νοσταλγικό για τους άνω των 40, ιντριγκαδόρικο για τους υπόλοιπους. Αν την κρίνεις ως θέαση, μια χαρά περνάς την ώρα σου. Το θέμα είναι προβοκατόρικο, οι δύο πρωταγωνιστές δεν έχουν όρια, όλα είναι στα "κόκκινα".