Happy! : Season 1(2017)

Σε κανένα σημείο το Happy! δεν αφήνει πίσω το βδελυρό, αντιανθρωπιστικό, μαύρο του χιούμορ, το οποίο σαν πρώτο και βασικό στόχο έχει τους ίδιους τους πρωταγωνιστές του. Σε αντίθεση με τους ήρωες του Miller, οι χαρακτήρες του Morison δεν έχουν τίποτα ηρωικό. Αντίθετα, είναι ο πάτος του πάτου, ο στόχος κάθε αστείου, και κανένα σημείο της προσωπικότητας τους ή του σώματος του δε μένει χωρίς να πειραχθεί.

Μια υπέροχη και εξωφρενικά περίεργη μαύρη κωμωδία που ξέρει τι θέλει να κάνει και το κάνει καλά. Δύσκολα θα βρεθεί ψεγάδι αφού σκηνοθετικά, υποκριτικά, σκηνογραφικά και μουσικά είναι απίστευτα προσεγμένη, σεναριακά πάντως έρχεται με προειδοποίηση: Απολαύστε με δική σας ευθύνη. Πρόκειται για καθαρή απόλαυση που σηκώνει παρέα και σαπίλα.

Ο Κρις Μελόνι στον κεντρικό ρόλο δίνει μια από τις ερμηνείες της χρονιάς. Δε θα έπρεπε να λειτουργεί ως θέαμα όμως κρύβει έναν υπόγειο συναισθηματισμό που μας κρατά δεμένους καθόλη τη διάρκεια της αφήγησης-τρενάκι λούνα παρκ. Πανευτυχής που έχει ανανεωθεί για 2η σεζόν. Τόσο περίεργες σειρές τις έχει ανάγκη η τηλεόραση.

Μια απολαυστική καμμενιά με έναν υπερβολικά ξεβρασμένο πρωταγωνιστή που ξαφνικά έχει έναν πιστό ακόλουθο. Ένα κυριολεκτικά φανταστικό γαϊδαράκο ντυμένο μονόκερο. Απ όπου και να το πιάσεις, φωνάζει και "guilty" και "pleasure" από παντού.

Ένας κρυμμένος "θησαυρός" στη βιβλιοθήκη του Netflix. Κι ο πρωταγωνιστής δεν έχει πάρει κανένα ολλανδικό προϊόν.

Ενέργεια, αδρεναλίνη, σουρεαλισμός, άξεστο χιούμορ, αλλά και μια καλή ιστορία και έναν δυνατό συναισθηματισμό που σε κρατούν κοντά της, παρά τα όσα εξωφρενικά και σχεδόν καρτουνίστικα -είναι άλλωστε βασισμένη η σειρά σε ομώνυμο κόμικ- συμβαίνουν, απομυθοποιώντας τα Χριστούγεννα.

Το Happy! είναι μια σειρά που μου έσκασε από το πουθενά και πραγματικά περίμενα να έχει συζητηθεί περισσότερο. Είναι καλοφτιαγμένη, οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι άψογες και το σύμπαν του είναι καλοφτιαγμένο και με πολύ ψωμί ακόμα.