Troy: Fall of a City - Τροία: Η Πτώση μιας Πόλης(2018)

Πώς όμως γίνεται μια παραγωγή που στοίχισε 9 εκατομμυρίων το επεισόδιο να είναι τόσο τραγικά αποτυχημένη. Δεν είναι η σκηνοθεσία κακή. Δεν είναι το σενάριο κενό και άδειο. Είναι η γενική αποτυχία όλης της παραγωγής.

Τα 9 εκατομμύρια Budget, έδιναν στους σκηνοθέτες Mark Brozel και Owen Harris μία οικονομική άνεση ώστε το Troy σκηνοθετικά να είναι κάτι παραπάνω από άρτια εκτελεσμένο, παρολαυτά η σκηνοθεσία λειτουργεί διεκπεραιωτικά. Ιδιαίτερη έμπνευση και δυναμισμός δεν υπάρχει. Εστιάζει περισσότερο στα ρομαντικά ειδύλλια και την εξέλιξή τους, παρά στην αγωνία και την ένταση της μάχης. Κι όπου υπάρχουν πολεμικές σκηνές, δεν έχουν να προσφέρουν τίποτα καινούργιο, τίποτα αξιομνημόνευτο.

Ίσως το γεγονός ότι η ιστορία είναι πάνω κάτω γνωστή να παίζει κάποιο ρόλο αλλά η ευθύνη της έντασης και της αγωνίας που στερείται η σειρά βαραίνει τον Ντέιβιντ Φαρρ (The Night Manager) ο οποίος προσπάθησε μεν, δεν ανταποκρίθηκε δε. Οι χαρακτήρες που έπλασε είναι κουραστικοί και μοιάζει αδιανόητο να συμπαθήσουμε έστω και έναν για να παθιαστούμε και εμείς και να διαλέξουμε στρατόπεδο! Με βεβαιότητα πρόκειται για μία από τις κακές σειρές του Netflix που θα πρέπει να αγνοήσετε.

Netflix και BBC, δύο δίκτυα με ένα σπουδαίο ιστορικό, πέτυχαν το ακατόρθωτο. Να κατακρεουργήσουν την ελληνική μυθολογία. Ποιος να το φανταζόταν; Και ποιος να φανταστεί ότι η σειρά θα πάει και για δεύτερη σεζόν.

Όχι μόνο κακοποιούν την Ελληνική μυθολογία, αλλά χρησιμοποιούν και το όνομα του Ομήρου- λες και είναι υπάλληλος τους.